اتــفـاق — خالد عمر اعظمی

 

اتــفـاق

 


بـسته ای خود دست و پایت را به زنجیر نـفا ق

خود بسوزی خو یشتن در شعله هـا ی ا فترا ق

روی همد یـگرزنی  از جـهل و نـا د ا نی قـفا ق

(می کنـد بـمب تعصــب عـاقــبت هـم ا نـفلا ق )

                                 ( ا تفـاق و اتـفاق واتفـاق و ا تفـاق)

تا بکی گـویی که قوم من ز قومت بر تر ا ست

یـا نـژاد آ ر یـا یی از سیــا هـا ن  بـهـترا سـت

مـا مـســلما نیم و مـا یا نـرا محمد رهـبراسـت 

بـار دیگـر گویمـت با سـوز و درد و اشتییـا ق

                               ( ا تفـاق و اتـفاق واتفـاق و ا تفـاق ) 

خیـل زاغـان رفـته و خیـل شغــالان آ مـــد نـد

یا ز پا کستـان و از روس و ز ایران آمــد نـد

بهـر تقـسـیم  حـریـم پـا ک ا فـغـا ن آ مــد نـد

جیـب چندی جیره خوارانی نمودندچاق وچاق

                               ( ا تفـاق و اتـفاق واتفـاق و ا تفـاق )

گلــشن امــید مــلـت را شــده بــز بـا غـبــا ن

جسم خو نین وطن را گشته کرگس پا سبـا ن

خانه ای ملت نشـست نـو کـــر ا هــریمنـنـان

کاسـه ای لبریز صـبر ما بجوش اندر ا جا ق

                               ( ا تفـاق و اتـفاق واتفـاق و ا تفـاق )

هـر یکی در این وطن  اندر هوای دیگراســت

گر یکی دهلی زند وان  دیگری بـازیگراســت

جمعی دیگر را ز شادی باده ها درساغراسـت

گه (خدا) گوییم و گه (هورا) گهی هم اشپلاق

                              ( ا تفـاق و اتـفاق واتفـاق و ا تفـاق )

هر طـرف رو میکنی تهدید بـمب  ذره ایـست

هر سوپرپرمیزنی توپ و تفنگ و چّره ایست

دشمـنان مـلتـت بـا هـم ر فـیــق پـّره ایــســت

مـرکب تو ر ه  زنـد این بـیـشه با پای چـلا ق

                                    

                             ( ا تفـاق و اتـفاق واتفـاق و ا تفـاق )

همـوطن عشق وطـن هر گز فرامـوشت مبا د

حلـقه ای ننـگ غـلا می هیـچ بر گوشت مباد

شیر مـادر میمـکیـدی هـچگــه نـوشـت مـبـاد

با همـی و همـد لی را گر بگویی تـو طـلا ق

                            ( اتفـاق و اتفـاق و اتفـاق و اتفـا ق )  

                       

خالد عمر (اعظمی)

asmikhaled@yahoo.de      

                             

Leave a Reply

Your email address will not be published.