کرزی صاحب چه گلی را به آب داده است؟ — محمد عارف يوسفی

 

کرزی صاحب چه گلی را به آب داده است؟

 

با تا سف در چند دهه ی اخیر در کشور ما از نام قوم، سمت، زبان و مذهب  بخاطر منافع شخصی و حزبی استفاده نادرست شده و هنوز هم میشود.  و یا تعمیم موضوعات چون اقلیت و اکثریت در میان اقوام ساکن کشور نیز حربه ی خطرناکیست که توسط دشمنان وطن و مردم ما بکار برده میشود که در جامعه ی کثیر الملیتی جون افغانستان اینگونه تعابیر بسیار خطرناک و بحران آفرین میباشد، البته در پیاده نمودن چنین اهداف اکثراً نقش احزاب سیاسی بسیار موثر بوده است،چون احزاب در کشور ما با نداشتن شعور بالای سیاسی و برنامه های جامع و مفید توانایی و قدرت جلب و جذب مردم را ندارد و یا هم اگر داشته باشد آنقدر ضعیف و به سطح پائین است که بالای مردم تاثیر گذار نیست ، بناً از نام قوم ، سمت و زبان استفاده ابزاری کرده مردم را به میدان تاخت و تاز رقابت های نا سالم خود میکشاند. که میشود درین مورد ده ها مثال را از تمامی احزاب چپ و راست و میانه در کشور نوشت، ولی در تازه ترین  معامله ی که از نام قوم استفاده شده است، سازش کرزی صاحب با جناب محقق میباشد.جالب این است که یکطرفِ قضیه خویش را برادر بزرگ جا زده و برای دیگری اندازه ی حضورش و حتی بالاتر از آن حد حضور سیاسی قوم مربوطه اش در نظام را تثبیت میکند!

قراری که به همگان معلوم است چند روز قبل آقای محقق با تعدادی از طرفدارانش طی یک گرد همایی دلیل حمایت خود از کاندیداتوری حامد کرزی را به اساس تعهد کرزی مبنی بر سپردن  یک معاونیت، ۵ وزارت و ۱۵ در صد سهم در ساختار دولت برای مردم هزاره دانست. و همچنان تا کید کرد که کرزی صاحب با ایجاد  دو ولایت نو تاسیس جاغوری و بهسود نیز موافقه نموده است .

اگر آقای محقق منافع خود و حزبش را در همکاری با حامد کرزی می بیند بدون شک حق دارد که از وی حمایت کند اما نباید از نام یک قوم استفاده کرده، مشکلات سیاسی کشور را به مشکلات قومی مبدل سازد!

شاید جناب حاجی محقق به این تصور باشد که با قبولاندن شرایط فوق بالای حامد کرزی گویا خدمت بزرگی برای قوم معزز هزاره نموده است .اگر آرزوی ارتقاع دو ولسوالی بهسود و جاغوری به ولایت جامه ی عمل پوشد بدون شک  یک دست آورد خواهد بود،(درحالیکه چنین امری از صلاحیت ئیس جمهور بالا تر است پس چطور میتواند کرزی وعده ی انجام کاری را دهد که از صلاحیتش فراتر باشد؟؟؟برای روشنی بیشتر در رابطه به آدرس http://www.pajhwok.com/viewstory.asp?lng=dar&id=76158 مراجعه نموده مضمونی را تحت عنوانمحقق وعده هاى پنهانى کرزى را برملاساخت مطالعه کنید.)ولی ۱۵ در صد اشتراک در ساختار دولت را نمیتوان یک امتیاز نامید،  اگر در عمق مسئله توجه شود این معامله به نفع مردم شریف هزاره نبوده بلکه در راه پیشرفت و ترقی آنها خط قرمزی کشیده شده است. یعنی ایشان باید در محدوده ی ۱۵ در صدی در ساخت سیاسی جامعه حضور داشته باشند نه بیشتر از آن!،  که این را میتوان حق تلفی تلقی کرد نه حق طلبی،  در حالیکه مردم ساکن افغانستان همه یک سانند هیچ کدامش برتری نسبت به دیگری ندارد و در قانون اساسی کشور  محدودیت در زمینه ی رشد و انکشاف هیچ قوم بخصوصی نیست. پس چرا این محدودیت برای یک قوم مشخص وضع گردد؟؟؟؟بناً برای جناب محقق بهتر بود تا این چانه زنی ها را  از نام حزب وحدت که رهبری اش را در اختیار دارد میکرد نه از نام قوم بزرگ هزاره. و اگرما برای یک لحظه هم بپذیریم که حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسد باز هم  ۱۵ در صد تعهد شده میان اعضای حزب وحدت تقسیم خواهد شد نه برای کدام هزاره ی که عضویت حزب وحدت را نداشته باشد، در حالیکه برای گرفتن سهمیه نه از نام حزب وحدت بلکه ازنام قوم شریف هزاره استفاده شده است .

البته با حضور داشت سایر رهبران مطرح قوم محترم هزاره مانند جناب کریم خلیلی، آقای اکبری، طرفداران مرحوم مصطفی کاظمی و همچنان آقای رمضان بشردوست کاندبد مستقل ریاست جمهوری که از نفوذ چشمگیری میان مردم هزاره برخوردار هستند نمیتوان تنها فقط جناب محقق را نماینده ی مردم شریف هزاره  دانست.

 اما جناب کرزی صاحب چه گلی را به آب داده است؟

همه میدانیم که وعده های جناب کرزی برای آقای محقق صرف بخاطر بدست آوردن رای طرفداران وی و بخشی از مردم نجیب هزاره میباشد، حتی کرزی صاحب در صورت پیروزی احتمالی هم محال است که به وعده های خویش وفا کند. زیرا کرزی نتنها با آقای محقق بلکه با ده ها تن دیگر نیز چنین معامله ی را انجام داده است، اینکه برای دیگران چگونه تعهداتی دارد  هنوز معلوم نیست، ولی از اینکه ما صرف یک فورمول جور آمد را در دست داریم که همین جور آمد کرزی و محقق است، بنًاهمین سازش یا معامله را در مورد دیگران نیز معیار قرار داده و می بینیم  که چه نتیجه ی بدست خواهیم آورد؟

   بطور مثال اگر وعده ی رئیس جمهور برای حاجی محمد محقق را اصل  بگیریم، پس کرزی صاحب برای دیگران نیز وعده های احتمالی ذیل را  باید داده باشد.

– برای جنرال دوستم   ۱۵ در صد سهم در دولت با دو ولایت جدیدالتاسیس(به گمان اغلب اندخوی و خواجه دوکوه)

-برای مارشال فهیم ۳۰ در صد سهم در دولت با دو ولایت جدیدالتاسیس…

-برای حزب افغان ملت چون به نفع کرزی از نامزدی در انتخابات کنار رفت. ۳۰ درصد سهم در دولت و دو ولایت جدیدالتاسیس…

-برای گل آغا شیر زی هم به نفع حامد کرزی از کاندیداتوری اش صرف نظر کرد بناً برای وی نیز ۱۰ در صد اشتراک در دولت با یک ولایت جدیدالتاسیس…

-برای شیخ محمد آصف محسنی ۱۰ در صد سهم در دولت با یک ولایت جدیدالتاسیس…(گرچه نماینده ی این حزب اعلام کرده است که صرف روی منافع ملی از جناب کرزی حمایت میکند و طالب هیچ نوع امتیازی نمیباشد)

-برای طالبان میانه رو ۲۰ در صد سهم در دولت با دو ولایت جدیدالتاسیس…

-برای حزب اسلامی ۲۰ در صد سهم در دولت با دو ولایت جدیدالتاسیس..

-برای عبدالرب رسول سیاف ۱۰ در صد سهم در دولت با یک ولایت جدیدالتاسیس…

 -برای حضرت صبغت الله مجددی ۱۰ در صد سهم در دولت با یک ولایت جدیدالتاسیس..

-برای مصطفی ظاهر همراه سایر طرفداران شاه سابق ۱۰ درصد سهم در دولت و یک ولایت جدیدالتاسیس …

اگر احیاناً سماعیل خان وزیر آب و برق(زیرا تا هنورز موقفش را اعلان نکرده است) از حامد کرزی حمایت کند برای وی نیز ۱۵ در صد سهم در دولت و دو ولایت جدیدالتاسیس وعده داده خواهد شد که از مرحمت و لطف کرزی صاحب، کشور عزیز ما دارای بیشتر از ۵۰ ولایت میشود. البته این خود تحولی بزرگی در زمینه ی رشد و تعالی کشور در تاریخ حیات سرزمین ما شمرده خواهد شد.!!!

 اما در مورد فیصدی اشتراک در دولت ارقام و احصائیه ی احتمالی وعده داده شده از جانب کرزی را اگر با هم جمع کنیم به این نتیجه میرسیم که محترم کرزی حد اقل ریاست جمهوری دو کشور را باید داشته باشد تا این همه وعده و وعید را به اجرا در آورد.یعنی که  کرزی صاحب بدون افغانستان فعلی به یک کشور دیگری با تمام تشکیلاتش که به سطح افعانستان کنونی باشد نیاز دارد تا ضرورت های اشخاص فوق الذکر را مرفوع سازد. زیرا به اساس آماری که بدست امد تا حال در حدود ۲۰۰ در صد اشتراک در دولت، بری دیگران وعده داده شده است، در حالیکه برای جناب خود کرزی و یارانش  و همچنان برای تکنوکرات ها هنوز ارقامی دردسترس نیست!.

 امید دارم که جناب شان بتوانند تا قبل از انتخابات این افغانستان دومی را نیز دریافته به افغانستان امروزی ملحق سازند تا به وعده های خویش وفا کنند در غیر آن …این ره که او میرود به ترکستان است….پس جناب محقق و کسانی دیگری که امید به برآورده شدن آرزو های شان از طریق وعده های میان تهی کرزی صاحب بسته اند باید بدانند که ناخوانده امضا کرده اند!!

هدف از سخنان بالا اگرچه طنزگونه به نظر میرسد اما در حقیقت همانطوریکه کرزی صاحب به جناب محقق وعده ی دو ولایت جدیدالتاسیس را داده است یعنی از کیسه ی خلیفه بخشید ه است، چه تضمینی وجود دارد که برای دیگران چنین حاتم بخشی ها را نکرده باشد؟؟؟ و بالاخره این عملکرد کرزی صاحب یک اصل را روشن میسازد و آن اینکه امید محترم حامد کرزی برای پیروزی در انتخابات بی نهایت کم است، بناً  به پذیرفتن  هر نوع معامله از جانب هر فرد و یا گروهی با هر نوع شرایطی آماده است.

در اخیر آرزو دارم که شخصیت های مطرح سیاسی و صاحبان حزب و تنظیم در معاملات سیاسی خود از نام قوم و مذهب و یا زبان و سمت استفاده ناجایز نکرده سبب بروز اختلافات بیمورد میان شهروندان افغانستان عزیز نگردند.  و برای ماست که دیگر زیر نام قوم ، سمت و زبان به هیچ شخصیتی و یا حزبی اعتماد نکنیم و اگر اعتمادی هم داشته باشیم صرف روی منافع بزرگ و کلان کشوری و ملی باشد.

والسلام

نزدهم جون ۲۰۰۹

۱۹-۰۶-۲۰۰۹

محمد عارف یوسفی

این نوشته صرف به سایت های خاوران و صدای افغان ارسال شد

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.