بت دوستی — محمد عارف يوسفی

 

بت دوستی

 


محمد عارف يوسفی

 

روزی کــه مــن و جـانـان بـا هــم آشنـــا گشتیــم       از عشق و محبت هــا سرشار ز و فــــا گشتیــم

بــا عــــاشقـــــی و الفت پیـــوستیــــم و آمیختیــم       از بستگی عــا لـــــــم رستیـــم و رهـــا گشتیــم

گویند که بلا هست عشق، لیک ما ز دل وازجان       در دام بــــــــــلا رفتیم فـــارغ ز بـــــلا گشتیــم

بــر یک نظــر بسنده کـــردیم چی دیــداری واه        در عشق و فــــرو رفتیـــم مفتون_حیـــا گشتیــم

در شیفتگی و یـاری نــه او او مانـد، نـه مـن مـن       در دفتـــر عشق هـر دو یکجـا شده مـــا گشتیــم

فـلــــک به جبیــن ما به بهـــــــانهء تقــــد یــــــر       نوشت مفــــــارقت را محــروم ز  نگاه گشتیــم

او بـی مـن و مـن بـی او رفتیـــم رهء تنهـــایــــی       خـاطره هنــوز باقیست اگـــــر چـه سوا گشتیــم

همـــواره بدل مــانــد عشقی کـــه نیکـــو بــــاشد       ما چون دو بــت دوستـــی جـاوید و بقــا گشتیــم

 

 

محمد عارف یوسفی

آمستردام

هفتم سپتمبر 2008

07-09-2008

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.