مقدمۀ تفسير انوارالقرآن

 

مقدمه

 

عقیده‌ی اهل سنت وجماعت دربارة اسماء وصفات خداوند

 

یکی از لازمه های ایمان به خداوند، ایمان به اسماء وصفات باری تعالی می باشد، ایمان به اینکه خداوند رحمان، رحیم، قوی، عزیز است. وباید متذکر شد که اسماء وصفات خداوند توقیفی هستند، یعنی هر اسم و وصفی که برای ذات باری تعالی در قرآن وسنت صحیح آمده است قابل استدلال است.

   وباید دانست خداوند سبحان شبیه ومانند هیچ یک از مخلوقاتش نیست، می فرماید: لیس کمثله شیء وهو السمیع البصیر. در اینجا با وجود اثبات صفت شنیدن ودیدن برای خود، هرگونه تشبیه و همانندی را از خود نفی می کند.

   وهمچنین در سایر اسماء وصفات وارده باید به آنها ایمان داشت و از هر گونه تأویل و تحریف و تشبیه خودداری نمود.

   خداوند در قرآن کریم می فرماید:          ﭷﭸ           ﭽﭾ  ﭿ               الأعراف: ١٨٠. (یعنی خداوند اسمهای زیبایی دارد، شما با ذکر آن اسمها خداوند را در دعاهایتان فرا خوانید، و کسانی را که در اسمهای خداوند دچار الحاد شدند رها کنید، به زودی خداوند آنها را به سزای اعمالشان می رساند).

   از جمله صفاتی که زیاد در قرآن وسنت آمده صفت دست می باشد، مانند:      ﭚﭛ   الفتح: ١٠،         ﯧﯨ  المائدة: ٦٤،                  ﯤﯥ  ص:٧٥، که در این صفات باید باور داشت که خداوند دارای دست است ولی به هیچ وجه این دست مانند دست مخلوقان نیست، و حتی نباید در ذهن تصور چنین دستی را برای خداوند سبحان کرد. و همچنین نباید آن را به قدرت یا چیزهای دیگری تأویل کرد، زیرا اگر خداوند می خواست چنین کلمه ای را به کار ببرد هیچ مانعی وجود نداشت و می فرمودند: قدرت خداوند بالای همه قدرتهاست.

   و همچنین دیگر صفات خداوند، که تمامی این صفات را به گونه ای برای خداوند ثابت می کنیم که از هر گونه همانندی با مخلوقانش به دور است.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.